jp_cg's Xanga

FYI

Thu, 09 Aug 2007 05:32:55 GMT

for everyone to be informed...
im no longer posting my blogs here at xanga. im now actively using my multiply account.
here's a link to my multiply site - http://jpcgalang.multiply.com

Tuesday, March 20, 2007

Tue, 20 Mar 2007 09:26:26 GMT

SECOND CHOICE
original na katha ni JOHN PAUL GALANG

**ang mga tauhan at pangyayari ay pawang mga kathang isip lamang. isang nilulumot na pangarap ng may akda ang makapagsulat ng isang nobelang pupukaw sa imahenasyon at aantig ng inyong mga damdamin. isa lamang itong simula.. enjoy reading.

‘Hahaha!’ Yan ang mga tawang namutawi sa mga labi mo nung mga oras na yun. Gabi yun, Nanonood tayo ng tv. Nakaupo ka sa pang-isahang sofa habang nakahilig ang ulo ko sa iyong tiyan. Katatapos lang nating magtrabaho. Matagal-tagal din tayong hindi nagkita. Masaya naman tayo habang kumakain. ‘Hahaha!’ Tawang muling iyong pinakawalan habang nagbabasa ka ng text. “ano yan?” habang tinatangka kong basahin ang text na pinadala sau. ‘Hahaha! Sesend ko sau!’ Bumangon ako, kinuha ang aking cellphone para basahin ang text. ‘O? Bakit ka natawa dito?’ ‘mababaw lang akong tao eh. Natawa ako dyan. Feeling ko kasi nagawa ko na lahat ito.’ Ang text ay tungkol sa iba’t ibang klase ng halik at ang mga kahulugan nito. Wow. Nagawa na lahat. May kurot sa parte ng aking puso. Tanggapin mo na... Pede bang hindi? Pede bang wag maniwala sa mga nararandaman ko? Hindi pede... Wala kang karapatan. Wala kang lugar sa puso nia. Kailangan ka nia kaya ka nia kasama ngayon. Hindi. Hindi sia ganun. Hindi sia manggagamit. Hinalikan ko ang iyong tiyan. ‘anong ibig sabihin nyan?’ habang ikaw ay nakangiti. ‘come to bed with me.’ Ang pabiro kong sabi sa iyo. Pabiro pero nais kong makakuha ng sagot na ‘Sige.’ Nais ko lamang na makasama ka nang mga panahong yon. Nais kong patunayan na hindi ka manggagamit. Nais kong patunayan na kaibigan mo ako hindi dahil sa kailangan mo ako pero dahil sa kung sino talaga ako. Yun lang naman ang gusto ko eh. Ang maging kaibigan ka. At maging kaibigan mo rin. Pero sadyang malupit ang tadhana sa akin. Sadyang napakahirap yatang humanap ng kaibigan na magpapahalaga sa iyo tulad ng ginagawa mong pagpapahalaga sa kanya.

‘Ayoko. Ayoko siyang makita.’ Yan. Yan ang maikli mong sagot sa aking imbitasyon. Inulit ko ang aking imbitasyon. ‘I plea. I plea. I plea.’ ‘ayaw ko.’ ‘bakit?’ ‘ayaw ko siyang makita.’ Naintindihan kita na me ayaw kang makita dahil naiinis ka sa kanya. Pero mas mahalaga pa ba yung inis mo kumpara sa pangangailangan ng isang kaibigan? Hindi mo ba nararandaman na kailangan ko ng kasama ngayong gabi? ‘ I plea. I plea. I plea.’ Ilan beses ko yang inulit-ulit sa iyo. Sa pagaakalang hindi ko lang talaga nasasabi sau na kailangan ko nang kasama nang gabing yun. ‘ayaw ko. Sa bahay ako matutulog.’ Malakas naman ang iyong pakirandam. Palagi ka namang nakakarandam sa kalagayan ng mga kaibigan mo kahit nasaang lupalop man sila naroroon. Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit pagdating sa akin, hindi mo marandaman ang mga nararandaman ko. Ayokong isipin na wala ka talagang malasakit sa akin. Ayokong tanggapin yun. ‘please?’ ‘ayaw, uuwi ako.’ I rest my case. Siguro nga ayaw niya lang talagang makita ang taong yun. siguro gusto niya rin talagang makapagpahinga. Siguro naman hindi sa ayaw niya akong kasama. Or hindi nga ba? Baka naman me iba siyang gustong makasama? Siguro nga.

Itutulog ko na lang lahat ng yun. nagtext ka pa nga, ‘thank you.’ Di ako sumagot. ‘nytnyt.’ Ang normal nating batian bago matulog. Di rin kita sinagot. Itutulog ko lang ito. Sana wala na bukas. Sana ok na bukas. Sana hindi ko na maramdaman ang pangungulila bukas. Sana.

Dumating ang umaga. Paggising ko, kinausap ko si God. Ang sama pa rin pala ng loob ko. ‘God bakit ganun? Mahirap ba akong tanggapin at pahalagaan bilang kaibigan? Masyado na ba akong independent sa paningin ng tao? Akala ba nila hindi ko kailangan ng kasama? Akala ba nila sobrang lakas ko na at hindi ko na kailangan ng encouragement? Me nagmamahal nga ba saken God? Or kailangan lang nila ang tulong ko? Tanggap ba nila ako bilang kaibigan or bilang isang taong kailangan sundin? kailangan ko ng kasagutan.’

Nagtext ka nung umaga. ‘umiyak ako kanina habang nagdarasal’ Napagisip-isip mo na ang dami mong natutunan ngayon mga nagdaang buwan pero madami ding nawala sa iyo. Sinundan mo ng text na, ‘ pede ba akong magstay sa inyo mamaya?’ natuwa ako. Sa wakas! Siguro naisip niyang bumawi kagabi. Siguro naisip niyang gusto din niya akong makasama. Sana gabi na.

Dumaan ang araw. Maghapon lang akong nagpahinga. Maghapong nasa bahay. Nagluto.kumain. nagsound trip. Someday by nina. Ouch. Tagos. Sakit palang magmahal ng taong iba ang minamahal. Ang sakit pala talaga.

Nakatanggap ako ng text mula sau. ‘sa bahay na ako matutulog mamayang gabi. Kaya ako nagtext sau kanina kasi dapat darating yung tiya at tiyo ng hausmate ko. Pero hindi na natuloy kaya sa bahay na lang ako matutulog.’ Mukhang tama nga ang hinala ko. Palagi lang akong second choice. Pag hindi pede ang iba, tsaka ka na lang pupunta saken. Ang hirap pala ng ganito. Nahihirapan na ako. Panakip-butas. Nasasaktan na ako. mukhang di ko na kakayanin ito. Hindi ito ang unang beses na nangyari ito sa atin.

Nagtext ka. ‘naiyak ako kanina.’ ‘bakit naman?’ ‘ ang daming pinakitang vision ni god saken. Kasama ka pa din sa apat.’ ‘ano naman yung vision?’ ‘ hirap magkwento sa text.’ Ipinakita na ba ni God sau na nasasaktan na ako? Na malapit na akong sumuko? Hindi na ako nangulit pa. Susubukan ko ulit na magpasama sa iyo. One last try. ‘d2 ka 2log..’ ito ang laman ng text ko. Sumagot ka ng ‘is this a question or suggestion?’ hindi ba pedeng request? ‘d2 ka tulog..’ ‘d2 na lang me sa bahay.‘ me kasama pang smiley. Makasmile ka pa kaya pag nalaman mo ang tunay kong nararandaman sa mga oras na ito? Sumagot ako, ‘ok. Salamat ha. I learned my lesson. Tnx talaga.’ Hindi ko na maalala ang mga palitan natin ng text sa mga oras na yun. Sakit. Puro sakit ang aking nararandaman. Umiiyak na ako. Ayoko na. Ayoko nang umasa. Sumusuko na ako. Masakit palang tunay, na magmahal ka ng taong hindi ka mahal. Pero isa akong malaking tanga. Dahil mas mapait ang magmahal na sa simula pa lang ay alam mo nang iba ang nilalaman ng puso ng taong mahal mo. Hindi ko siya kayang palitan. Hindi ko rin kayang makipagsabayan. Simple lang ang gusto kong makamit sa buhay. Magmahal at mahalin. Hindi ko alam ang aking gagawin. Hindi ko alam kung ano ang susunod na hakbang na aking tatahakin. Kakayanin ko pa ba ipagpatuloy ang aking naumpisahan? Kakayanin ko pa bang intindihin ka lagi sa kabila ng sakit na dinudulot ng mga pangyayari sa akin? Hindi ko alam. Hindi ko alam.

26 years and counting...

Tue, 27 Feb 2007 03:24:36 GMT

I turned 26 last february 18 and whew.. tumatanda na ako..
i was contemplating on the past 26 years, and i arrived in a conclusion that my life was indeed MEANINGFUL.
it was not materially blessed, but meaningful. and that's one thing that im thankful to God this year.
Minsan, naisip ko.. ang buhay ko, palaging merely surviving..but because of that, God allowed me to learn how to handle life more efficiently and maximized it despite of the lack of resources. naks! parang management paper. hehehe Im excited this year. madaming mangyayari sa buhay ko. i think this year will be the defining moment of my life. :) Sa mga pumunta, nakisaya, nakikain, nakigulo at nanggulo sa bday ko, maraming salamat!!!
Special mention to the following:

to anna manuel- thank you for making my bday special.

to tres - salamat sa pagdalaw despite of the busy schedule.

to lyndon - its nice to see and chat with you again.. salamat sa engrandeng tour sa libis.

to raio - thanks to ur company. it means a lot.

to jess - salamat sa tarp. at sa idea. at sa effort. i appreciate you bro.

to julius n randell n gail - salamat sa pagpunta at pangungulet at sa gift!

to my ever supportive roommates at mga nanay ko sa ICS - SALAMAT!

to errol - maraming salamat sa pagdalaw. thank you for being a great friend.

to my kapitbahay na nagluto pa talaga for me.. thank you very much!

sa mga friends ko... salamat sa pakikigulo...

and to my mom and dad.. who gave everything to me.. not minding their needs and desires.. MARAMING SALAMAT. IM SO BLESSED TO HAVE YOU IN MY LIFE. KAYO ANG INSPIRASYON KO SA BUHAY KO NGAYON. SALAMAT.

my passion for culinary related books..

Thu, 01 Feb 2007 06:45:04 GMT

Yesterday, I was at SM Megamall and went straight ahead to national bookstore. and i saw these new culinary books. i really took the time to take a note and put these books into my goal this year.. here is the list..

Caked in sugar by Penk Ching & Shen Ratilla

Professional Chef 8th Edition by The Culinary Institute of America

The Sushi Cookbook by Heihachiro Tohyama

Betty Crocker Cookbook - The Bridal Edition

Wednesday, January 24, 2007

Wed, 24 Jan 2007 09:46:23 GMT

I love this picture! (kasi ako kumuha!) hehehe but aside from that, i think these girls are lovely! don't you think so???

Wednesday, January 24, 2007

Wed, 24 Jan 2007 09:41:52 GMT

we had our picture taking for the batch 03 annual. at syempre pagkatapos ng sessions, picture picture ng sarili sa labas ng studio hehehe

me and rizza

"paano ba itong camera na ito??"

me and rizza again

pose tau carla!!!

si madam lizhier!!

Monday, January 22, 2007

Mon, 22 Jan 2007 23:45:14 GMT

Changes In My Life
I was not so happy being lonely living without you
So I prayed so hard for your love in my heart I needed you
Then I looked up in the sky and I'm thinking why oh why,
These are all the many changes in my life

After all the caring and the laughter, no one is like you
I am not a preacher with a sermon, I'm so in love with you
`Cause to live without your love like the sun that shines above
Is the magic of the changes in my life

And I’ll never forget your love, You and I we were meant to be
Sweet as rain falling from the sky, You and I
These are all the many changes in my life

Listen to these words I want to give you on our love so true
Don’t forget I love you and I need you, I’ll always be with you
So just looked up in the sky and you’ll find out why oh why
These are all the many changes in my life

to the person who made me smile again.. thanks to you. YES. its you. don't doubt it.

YOU ARE SPECIAL.

of LIFE and CHANGES

Mon, 22 Jan 2007 23:37:10 GMT

the first three weeks of the year.. lalong nagiging komplikado ang buhay.

i was talking to someone dear to me and the person told me, there has been a lot of changes since the start of the year.. i can't help but agree.

truly, the only one constant is change.
people change. for good or for worse. their life.. their choices.

i was wondering, if only we live our lives like that of a child, life would be full of fun and less pretensions.

isn't it good if we can only be honest with ourselves and do the things we ought to do?
things that we love doing coz they give us fun and excitement?

at the start of the year, i told myself that starting this year, i would make every second count. and i mean it.

fight for the things you want in life. may it be a person, a thing or an event.

laugh and laugh harder. decide to be happy. this life that we're living will definitely give you more and more reasons not to smile and be happy. but i decided to be happy and that's final.

forgive people. forgive yourself. and forget the past. cliche? try it and you'll end up forgiving more people...forgetting deeper past.. coz it feels so good.

love, love and give more love. be generous in loving people. enough of those selfish love. leave those things to immature people.

and lastly, do yourself a favor. live in the real world. wake up!

Monday, January 15, 2007

Mon, 15 Jan 2007 12:14:24 GMT

i was reading peyups.. and i came across this article. it made me laugh at the beginning but had a gentle kick at the end.. just want to share it with you guys...

(from www.peyups.com)
Friends?
Contributed by whims (Edited by amplifier)
Sunday, November 26, 2006 @ 12:00:55 AM

"Let's be friends."

Ironic di ba? Pagkatapos niyang dukutin ang puso mo. Higitin palabas ng 'yong dibdib, pagpirapirasuhin - na parang kinatay na karne (hiniwa "into matchsticks"), at itinapon sa alikabukan, na-atim pa niyang sabihing "let's be friends."

Friends? Para ano? Para makita mo kung gaano sila ka-sweet, at kung paano naglalambingan kapag nag-lunch ang tropa? Para kapag nakasalubong mo sila sa kalye, eh obligado kang mag-smile ng ubod ng saya - kahit na pinipilit mong itago ang sakit ng saksak ng malamig na punyal sa iyong dibdib. At babati ka ng "hi" na punong-puno ng buhay pero ikaw, unti-unti ka nang namamatay. Sino bang hindi mamamatay sa saksak ng punyal?

Friends? Para ano? Para meron siyan ku-kwentuhan ng mga nangyari sa kanila:"she sneaked behind me, tapos tinakpan niya yung mata ko, yung ganon. 'Lam mo best? Ang lambot ng kamay niya!" Bakit? Malambot din naman yung kamay mo ah? Jergen's pa nga ang gamit mo di ba? Tapos 'pag gabi, ite-text ka niya; "everything's perfect" -- bulls#!t! Kasi kapag nagkaproblema, ikaw din ang tatakbuhan ng friend mo. That's what friends are for, di ba?

Friends? Sige nga, honestly, pwede mo bang friend yung taong sa twing nakikita mo e lalo ka lang nai-in love? Na kahit saan ka malingon nakikita mo siya. At pati pabango niya amoy mo kahit imposibleng nasa vicinity siya, kasi nasa kwarto ka lang, nagmumukmok.

Bitter na kung bitter! Eh puch@! Handa ka nang gawin lahat, kahit pahintuin pa ang oras. Tinanggap mo na nga na bakla si Keannu eh. Tapos eto na, ibibigay mo nang lahat-lahat para sa pag-ibig! Pag-ibig in the flesh! Pero ano? Wala! Binalewala na parang charing!

Friends? Para ano? Para andyan ka, kahit papaano mababantayan mo siya, para kahit papaano meron kang karapatang mag-alala. Friends. Para kahit papaano pwede mo siyang mahalin, at maambunan ka ng pagmamahal, kahit friend na lang.

"Lets be friends."

"Sige."

OUCH!!!!

Friday, December 08, 2006

Fri, 08 Dec 2006 05:41:25 GMT

hehehe humahaba na buhok ko! hahaha